Dość natrętni ‚kapitanowie’ małych ochrydzkich łodzi dzień w dzień namawiali na rejsy po jeziorze, „Why not today if tomorrow rain” i takie tam. Trzeciego dnia zdecydowaliśmy się, jednakże ku ich rozpaczy nie wybraliśmy żadnej z małych łajb którymi co najwyżej opłynęlibyśmy miasto. Czytaj dalej „Macedonia: Św. Naum”
Najpiękniejsza, najbardziej niezwykła, najbardziej malownicza, perła Macedonii. Te i wiele określeń można znaleźć w przewodnikach czy opisach na blogach a także usłyszeć od samych macedończyków. Ile jest w tym prawdy?
Przed każdym wyjazdem robimy wielki risercz na temat kuchni danego kraju tak by wiedzieć czego się spodziewać i na co polować na miejscu. Przedsmak tego co znaleźliśmy w Macedonii mieliśmy już wcześniej tego roku w Serbii. Czytaj dalej „Macedonia: Z czym to się je?”
Krótka historia z macedońskimi środkami komunikacji w tle
Bezdeszczowy dzień nad jeziorem Matka wlał w nas nadzieję. Załamanie pogody nie mogło trwać w nieskończoność i mimo słów naszej gospodarz, że na południu w Ochrydzie jest jak zimą (16 stopni!) pełni nadziei czekaliśmy na poranek dnia następnego. Nasz entuzjazm ostygł trochę jak tylko się obudziliśmy – krople deszczu monotonnie uderzały w dach sąsiedniego budynku. Czytaj dalej „Macedonia: kierunek południe”
Każdy deszczowy dzień w Skopje kończyliśmy dogłębną analizą Macedońskich prognóz pogody modląc się choć o dzień bez deszczu. Kiedy w końcu jeden jedyny nadszedł wiedzieliśmy na co go przeznaczyć: Matkę! Wiadomo – matka jest tylko jedna, ale trzeba przyznać że Macedończycy mocno postarali się by każdy choć przez chwilę pomyślał inaczej. Czytaj dalej „Macedonia: O Matko!”
Stolica Macedonii okazała się tak absurdalna co intrygująca. Nasz samolot wylądował tuż po 23, tak więc byliśmy zmuszeni skorzystać z usług taksówkarzy, którzy ohoczo rzucili się na nas i współpasażerów. Odgórna cena – 20 euro za dojazd do Skopje, może i nie jest najniższa, ale w świetle tego co planował nasz taksówrasz wydaje się niezłą. Czytaj dalej „Macedonia: absurdalne Skopje”
Jak tylko wybraliśmy Macedonię na cel naszej kolejnej wyprawy zaczęliśmy kombinować jak szybko i w miarę tanio się tam dostać. Własnym autem jechać nie zamierzaliśmy. Od razu odpadły loty wielkimi liniami jak Lufthansa, nie było sensu również tłuc się całą drogę w autobusie takiego Voyagera (bagatela 26 godzin!). Dlatego też skupiliśmy się na tanich lotniczych przewoźnikach jak Wizzair. Węgrzy nie oferują bezpośrednich lotów z Polski, dlatego też wynaleźliśmy lotnisko w Bratysławie z którego można dostać się do Skopje. Do samej stolicy Słowacji można dostać się na kolejne kilka sposobów, my wybraliśmy Polskiego Busa. Czytaj dalej „Słowacki prolog do Macedonii”
Macedonia tuż za rogiem. Siedzi człowiek, popija nalewkę, zastanawia się czy wszystko spakowane/kupione. I przychodzi nagle rozkmina, powrót myślami do początku roku. Ledwo co ściągnięty z nogi gips, kuśtykanie o kulach i deklaracje: „O, w tym roku robię sobie przerwę, hurr dur, noga musi się zregenerować i bez sensu byłoby zrobić sobie kuku”.
I co z tych wielkich deklaracji zostało? Mamy wrzesień a tu okazuje się, że wliczając nadchodzące dni na Bałkanach, w tym roku za granicą spedzę/iłem prawie miesiąc czasu, co jak na moje standardy jest niezłym wynikiem. Co jeszcze lepsze, ani sekundy nie spędziłem na norweskiej ziemi, co mocno boli tę północną część mnie – chwile w Świątyni Wang w Karpaczu nijak nie rekompensują tego zaniedbania. Czytaj dalej „A miał człek przystopować…”
Bez fajerwerków czy szampana, na razie tylko sprawdzam jak to wygląda i jeśli stan mentalny się utrzyma to po powrocie z Macedonii coś tu się narodzi 😉
Idę albo nie idę! 