Zjawiskowa Zielona Góra: pomysł na szybki wypad.

Kilkugodzinny wypad do Zielonej Góry. Kilkukrotnie w mijającym roku, raczej spontanicznie wpadałem na taki właśnie pomysł, ekspresowo odwiedzając to największe w województwie lubuskim miasto. I choć takie „szybkie wypady” nie należały do zbyt komfortowych i ekonomicznych to z każdego z nich wyciągnąłem samo dobro i teraz postaram się podzielić nim z wami. Zapraszam was do miasta nomen omen zielonego, winem płynącego, w którym miejsc ciekawych jest więcej niż się wam wydaje.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Witojcie w Zielonej Górze.

Żeby nie było – nie będzie to przewodnik po największych atrakcjach miasta… znaczy trochę będzie, ale bardziej będzie to zbiór wolnych myśli jakie nazbierały mi się podczas tych kilku szybkich letnich wypadów. Kolejnych wojaży z pewnością nie zabraknie i w przyszłości, dlatego spodziewać możecie się tego, że ten wpis będzie ewoluował, tudzież powstaną kolejne. Dobra, koniec ględzenia. Jedziemy zwiedzać.

Jadąc pociągiem najlepiej na start wybrać Wrocław, skąd jest najwięcej bezpośrednich połączeń. Po jednym, dwóch dziennie znajdzie się z Poznania czy Leszna, skąd też można ruszyć z przesiadką w Głogowie. Bilety z Wrocławia to koszty 27,60 (PolREGIO) oraz 39,90 (Intercity) tak więc najlepiej zastanowić się nad weekendowym wypadem i kupnem zawsze dobrego biletu turystycznego PolREGIO. Istnieje też lotnicza opcja przybycia na miejsce 🙂 5 razy w tygodniu loty z Warszawy oferuje LOT, więc jakby kogoś interesowała szybsza choć droższa podróż to wie gdzie szukać.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Zielonogórskie impresje.

A sama Zielona Góra. Z czym kojarzy wam się to miasto? Winem oraz świętem Winobrania, żużlem, przyrodą, a dawniej z Festiwalem Piosenki Radzieckiej? I… w sumie tyle? Jasne, będą wśród was tacy, którzy zdecydowanie się nie zgodzą i bardzo fajnie, ale wydaje mi się, że największe miasto województwa lubuskiego ma zdecydowanie za słaby PR i w kraju wiedza o nim naprawdę jest znikoma. A to niedobrze, bo miejsc mogących zaciekawić i zaskoczyć jest sporo a miasto ma w zasadzie wszystko co fajna turystyczna destynacja mieć powinna.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Zielona Góra zdecydowanie da się lubić 🙂

Chodźcie, pokaże wam kilka sposobów na spędzenie fajnego dnia w Zielonej Górze. Zobaczcie jak wiele różnych twarzy ma to miasto.

COFNIJCIE SIĘ W CZASIE W MUZEUM ETNOGRAFICZNYM W OCHLI

Zacznijmy trochę na obrzeżach miasta, 7 kilometrów od centrum. Ochla, do niedawna jeszcze wieś, dziś już część miasta. Jest tam miejsce z typu tych, które uwielbiam odwiedzać. Wehikuł czasu.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Muzeum Etnograficzne w Ochli.

Choć kilka skansenów/muzeów etnograficznych już odwiedziłem to każda wizyta w nowym działa na mniej pobudzająco i cieszę się jak za pierwszym razem. Bo muzea takie mają w sobie jakąś nieuchwytną magię i odpowiednio prowadzone potrafią przenieść w czasie. Tak jest i tutaj. Na 13 przytulonych do lasu hektarach zgromadzono przeszło 70 wiekowych obiektów pochodzących z okolicy nie tylko najbliższej: Dolnego Śląska, Zachodniej Wielkopolski, Wschodnich Łużyc, tzw. obszaru środkowego-lubuskiego + zrekonstruowana chata z Bukowiny. Różne czasy i regiony, różne społeczności, w końcu różni pojedynczy ludzie. I te wszystkie (no dobra, sporo z nich) odrębności da się zobaczyć.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Muzeum Etnograficzne w Ochli.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Muzeum Etnograficzne w Ochli.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Muzeum Etnograficzne w Ochli.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Muzeum Etnograficzne w Ochli.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Muzeum Etnograficzne w Ochli.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Muzeum Etnograficzne w Ochli.

Każdy z budynków, które można w Ochli podziwiać ma swój własny sznyt, a wiele jest tak niecodziennych, że raczej ze świecą szukać podobnych. Taka chociażby Wieża Winiarska z Budachowa z niewielką winnicą tuż obok, rarytas. Zdawałoby się, że wieża to szachulcowa a jednak to otynkowany mur pruski.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Wieża Winiarska z Budachowa

Przechadzając się i wczytując w informacje o chałupach zauważa się rzeczy, na które nie zwróciłoby się wcześniej uwagi, ot choćby domy zrębowe, tak pozornie podobne różnią się przecież na wiele sposobów, od przekroju bali po zacięcia na węgłach.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Chałupa z Jędrzychowiczek.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Jest i szkoła.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Muzeum Etnograficzne w Ochli.

Chałupy, spichlerze, stodoły, obory, szkoła, wiatrak, sklep, młyn wodny, stajnie. Wszystko rozplanowane wedle układu tradycyjnej wsi. A wokół bujny zieloniutki las, sporo miejsca na uprawę warzyw i ziół wszelakich a do tego niewielki staw, nad którym można się rozsiąść i w spokoju skosztować ryby. A nawet samemu połowić. Bajka.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Odrestaurowany młyn wodny.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Łowisko a zaraz obok smażalnie ryb.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Wiatrak z Kiełcza.

Muzeum otwarte jest cały tydzień, przy czym w poniedziałek niemożliwe jest zwiedzanie obiektów od środka. Za to szwendanie się wszędzie wokół jest wtedy bezpłatne. Coś za coś.

SEZON LETNI trwa od 1 maja do 30 września kiedy to otwarte jest od 10.00 – 17.00. Natomiast SEZON ZIMOWY trwa od 1 października do 30 kwietnia i zwiedzać można od 10.00 – 15.00. Ceny biletów znajdziecie na stronie Muzeum, trochę opcji jest a z tych najbardziej podstawowych to wygląda tak:

  • bilet normalny: 10 zł, bilet ulgowy: 6 zł.

Z centrum dojedziecie tam autobusem nr 27. Miłego zwiedzania.

ODPOCZNIJCIE POŚRÓD ZIELENI DOLINY GĘŚNIKA

Zielona Góra, jak nazwa zobowiązuje to zieleń. I pagóry. Nieważne czy pojawiające się w przewodnikach stwierdzenie „miasto na siedmiu wzgórzach” to bardziej chwyt marketingowy czy stan faktyczny, ważne że otaczające miasto wzgórza pełne są lasów po których wędrować można długimi godzinami a różnica wysokości pomiędzy miastem a najwyższym wzniesieniem Wału Zielonogórskiego, Górą Wilkanowską (221m) wynosi 100 metrów. Ładnie.

Jednak nie trzeba z centrum zbytnio się ruszać by na łonie natury spędzić miły czas. Pomocną dłoń wyciągają do was zielonogórskie parki. Jest ich kilka a prym – według mnie – wiedzie wśród nich ten ciągnący się wzdłuż Doliny Gęśnika oraz stawów dawnej Doliny Luizy. Na długości niespełna 3 kilometrów wzdłuż niepozornego cieku wodnego ciągną się ścieżki wzbogacone o naprawdę kapitalny „park linowy”. Cudzysłów pojawia się dlatego bo jest on bardziej wielgaśnym i ciekawym torem przeszkód zawieszonym kilka metrów nad ziemią – i jak zauważyłem nie tylko dzieciaki mogą w nim poszaleć, dorośli również mile widziani 😀

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Dolina Gęśnika.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Dolina Gęśnika.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Dolina Gęśnika.

Zrewitalizowane ścieżki idealnie nadają się na rodzinny spacer a prócz „parku linowego” po drodze z pewnością zatrzymacie się jeszcze w kilku innych miejscach.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Dolina Gęśnika.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
OLYMPUS Dolina Gęśnika.CAMERA

Spacer proponuje zakończyć w dawnej Dolinie Luizy, przy sporym stawie noszącym ciekawą nazwę Wagmostaw. Przed wielu laty było to jedno z popularniejszych miejsc spacerowych mieszkańców a i dziś jego popularność nie jest mała – rewitalizacja z pewnością pomogła tu co nieco. A jeśli będziecie mieć szczęście to może tak jak i ja  w mniejszym stawie zaraz obok zobaczycie czaplę?

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Wagmostaw.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Wagmostaw.

RUSZCIE ŚLADEM BACHUSA I JEGO WESOŁEJ LATOROŚLI

Pokryte lasami wzgórza otaczające dziś miasta dawano dawno temu wyglądały zgoła inaczej. Były czasy gdy krajobraz wokół Zielonej Góry zdominowany był przez ciągnące się po horyzont winnice. I choć wiele się na przestrzeni wieków zmieniło to winiarskie dziedzictwo miasta da się zauważyć na każdym kroku.

Spór o to czy to cystersi jako pierwsi przybyli w te strony z odpowiednimi krzewami, czy też winiarskie tradycje istniały już przed ich przybyciem zostawmy innym. Choć jednych i drugich pogodzić chciałaby legenda o Bachusie, bogu wina, płodności i dobrej zabawy. Mówi ona o jego śmierci z rąk tytanów oraz Atenie, która jego krwią zrosiła m.in. wybrzeże Morza Śródziemnego, ale i trochę dalsze regiony Europy, w tym przypadkiem okolice Zielonej Góry. No i gdzie padły krople krwi martwego boga tam wyrastały dorodne winorośla. Wuala, tajemnica rozwiązana. I byłoby to piękna choć smutna historia, taka legenda jak się patrzy, ale potem z tyłu głowy pan maruda zaczyna wyliczać wszelkie nieścisłości zapamiętane z lektury mitologii tak greckiej jak i rzymskiej i coś się zaczyna nie kleić 😉

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
To nie Bachus, to Św. Urban. Również opiekun winiarzy. I miasta też.

No, ale chyba jednak musi w tej legendzie trochę prawdy skoro na ulicach miasta co i rusz spotkać można Bachusiki, dzieci rubasznego patrona wina. Okupują one najróżniejsze i często zaskakujące miejsca i z sobie tylko znanym luzem pozują do zdjęć. Bachusików jest kilkadziesiąt i spacer ich tropem to dobra zabawa tak dla młodszych jak i (dużo) starszych dzieci. W informacji turystycznej powinniście otrzymać mapkę, która pomoże wam w poszukiwaniach… choć odkrywanie ich przypadkiem daje chyba najwięcej satysfakcji. A by lepiej poznać tych gagatków zalecam odwiedziny na stronce: https://zielonogorskiebachusiki.pl/bachusiki/

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Bukowińczykus
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Syndromus Downus.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Partnerus Turistikus
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Obserwatikus Młodzieńczy
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Informatikus Ekonomikus
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Aldemedus.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Yorickus.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Skarboniusz i jego świnka skarbonk
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Huberticus.

Bachusiki nie dość, że chętnie do zdjęć pozują to i pilnują by w mieście nie zapomniano o winiarskich tradycjach. Dlatego na jesień w ich oczach widać szczególny błysk i radość. Wtedy to do Zielonej Góry zjeżdżają miłośnicy wina z całej Polski jak i zza granicy. Winobranie wtedy się odbywające to dobra okazja by poznać miejscowe winnice i przekonać się, że miejscowym nie straszny 51 równoleżnik i nawet tak daleko na północy mogą powstawać dobre wina.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
We wrześniu Zielona Góra=winobranie.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
We wrześniu Zielona Góra=winobranie.

A jeśli chcecie skosztować ich tak ad hoc, na co dzień to udajcie się w okolice Winnego Wzgórza. Tam to w cieniu Palmiarni znajduje się Piwniczka Winiarska, w której do wyboru jest kilkadziesiąt win z kilkunastu lubuskich winnic.

Samo Winne Wzgórze to dla miasta miejsce wręcz emblematyczne. Wedle „opowieści z dziada pradziada” już od wieków znajdowały się tam winnice a jednym z kolejnych ich właścicieli był sam August Grempler, osoba ważna nie tylko dla miasta – to on stoi za recepturą pierwszego niemieckiego wina musującego. I on też na samiuśkim szczycie Winnego Wzgórza wybudował niewielki Domek, wokół którego dziś wznosi się olbrzymia Palmiarnia. Malutki budyneczek w cieniu szklanego giganta, dwa światy i epoki. I całkiem to współgra.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Ekoenergeticus.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Zielonogórska palmiarnia.

Nie współgrała za to duchota jaka spotkała mnie wewnątrz. Nie wiem, może trafiłem po prostu na zły dzień, ale nie wytrzymałem długo i BARDZO szybko wróciłem na całkiem ładny taras przed budynkiem. Nawet zdjęć mi się w takich warunkach nie chciało robić. A szkoda bo powstała w latach 60 i rozbudowywana na przestrzeni lat Palmiarnia pewnie w normalniejszych warunkach daje szansę na fajne i bliższe spotkania z roślinami cokolwiek nieoczywistymi a jednocześnie… przekąszenia czegoś dobrego w restauracji weń się znajdującej. I to właśnie tylko za jedzonko i picie płaci się cokolwiek, wstęp do samej Palmiarni jest darmowy 🙂

Było nie było, lampka wina na Winnym Wzgórzu musi być.
Było nie było, lampka wina na Winnym Wzgórzu musi być.

Ostatnim aktem spaceru śladem wina niech będą odwiedziny w Muzeum Ziemi Lubuskiej. Tam to – z tego co się orientuję – znajdziecie jedyną w Polsce stałą ekspozycję traktującą o historii winiarstwa. W podziemiach całkiem zgrabnie zaadaptowanych na muzealne sale poznać można tak historię zielonogórskiego winiarstwa, poznać z bliska wszelkie „ustrojstwa” pomagające wyprodukować trunek czy też w końcu obejrzeć trochę sztuki z winem związanej. Fajowe to miejsce. A co najciekawsze Muzeum Ziemi Lubuskiej do zaoferowania ma o wiele więcej.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Muzeum Ziemi Lubuskiej, ekspozycja winiarska.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Muzeum Ziemi Lubuskiej, ekspozycja winiarska.

ODWIEDŹCIE MUZEUM ZIEMI LUBUSKIEJ

Znajdziecie je przy Alejach Niepodległości, wzdłuż pięknego deptaka. Spacer zachwycającą aleją, w cieniu drzew, wśród gwaru to punkt obowiązkowy odwiedzin Zielonej Góry. Są zabytkowe wille z przełomu XIX i XX wieku, są ciekawe pomniki ważnych dla miasta osobowości jak np. Klemensa Felchnerowskiego, do którego stolika można się dosiąść; czy też wychowanka i co tu dużo pisać, po prostu legendy miejscowego Falubazu, Andrzeja Huszczy. Uwieczniony podczas jazdy na świecy żużlowiec przez przeszło 3 dekady związany był tylko i wyłącznie z jednym klubem, Falubazem właśnie. Szacun!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Andrzej Huszcza, legenda Falubazu.

Wróćmy do Muzeum. Miejsca w nim dla każdego, ekspozycji w bród i wybierając się tam dłuższą chwilę zarezerwujcie. No bo tak, co mamy w menu:

  • stałą ekspozycję o winie, o niej już wspomniałem,
  • całkiem odlotową salę poświęconą historii miasta, tak full kompleks. Tradycyjna ekspozycja łączy się z dość nowoczesnymi rozwiązaniami jak multimedialna makieta. Jest dużo i różnie, historycznie, kulturowo, społecznie.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Muzeum Ziemi Lubuskiej.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Muzeum Ziemi Lubuskiej.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Muzeum Ziemi Lubuskiej. W części poświęconej historii nie mogło zabraknąć miejsca dla żużla.
  • po sąsiedzku przenieść się w czasie pozwala ekspozycja o Śląskiej sztuce sakralnej. Kolekcja obrazów, rzeźb, ołtarzy nawet z XIV wieku robi wrażenie.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Śląska sztuka sakralna.
  • wielbiciele sztuki bardziej świeckiej jeśli tylko dostatecznie otworzą głowę powinni odnaleźć się w dziale Sztuki Współczesnej – a ci, którzy z dystansem do owej podchodzą niech i tak niech dadzą jej szansę, a nuż coś „zaskoczy”. Znajdziecie tam wiele dzieł wystawianych lata temu podczas zielonogórskich Wystaw “Złotego Grona” czy na tutejszych Biennale Sztuki Nowej.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Galeria Sztuki Współczesnej w Muzeum Ziemi Lubuskiej.
  • no i w końcu dochodzimy do miejsca, w którym muszę was ostrzec. Przynajmniej część z was. Muzeum Dawnych Tortur nie wydaje mi się miejscem dla każdego. Już sama nazwa wskazuje jego charakter, ale lepiej wiedzieć zawczasu iż sugestywna mroczna muzyka i odgłosy jęczących czy krzyczących ludzi, wespół z ciemno-czerwonymi światłami i niekiedy widok zdekapitowanych eksponatów nie każdemu musi odpowiadać. Nie powiem było to doświadczenie ciekawe a zarazem zaskakujące, ile w średniowieczu było sposobów na „karcenie” przestępców. W obliczu wielu „pomysłów” kara śmierci wydawała się wręcz zbawieniem… Wizyta w tej części muzeum odkrywa także tajemnice ciemnej karty z historii miasta, kiedy to w XVII wieku na stosach palono „czarownice”. Wystarczyły oskarżenia, nawet najbardziej nieprawdopodobne by życia kilkunastu kobiet zmienić w piekło…
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Galeryjka z coraz to „ciekawszymi” sposobami karania przestępców,
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
„Nie jestem czarownicą, oni mnie tak przebrali i dali nos!”
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
OLYMPUS DIGITAL CAMERA

O czym warto pamiętać, Zielona Góra choć jest największym miastem województwa lubskiego to w granicach historycznej Ziemi Lubuskiej nie leżała. Proweniencję ma wybitnie dolnośląską o czym przypomina m.in. orzeł Piastów Śląskich widoczny na herbie miasta. O tym jaka jest jego dzisiejsza tożsamość nie mnie pisać bo i jak, ale bardzo spodobało mi się określenie „Śląsk lubuski” używane przez Andrzeja Toczewskiego, wieloletniego dyrektora zielonogórskiego muzeum, człowieka wielce w historii tych ziem obeznanego. I takie też hasło mi się w głowie wryło.

ZOBACZCIE PIĘKNĄ STARÓWKĘ

Letni spacer po zabytkowym centrum miasta to czysta przyjemność. W cieniu wysokich, kolorowych XIX wiecznych kamienic kryją się kawiarenki i restauracje, w których ciężko było mi znaleźć miejsce. Piękne i dopieszczone detale elewacji cieszą oko, w kontraście do nich atakują nas szpecące współczesne reklamy. Ach, wiele jeszcze wody w Wiśle i Odrze upłynie zanim pozbędziemy się ich z miejskiej przestrzeni.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Zielonogórskie kamienice i wille.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Zielonogórskie kamienice i wille.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Zielonogórskie kamienice i wille.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Zielonogórskie kamienice i wille.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Zielonogórskie kamienice i wille.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Zielonogórskie kamienice i wille.

Nad zielonogórskim Rynkiem góruje lekko krzywa wieża Ratusza. Budynek swe początki ma w XVI wieku jednak mnogość pożarów i wojen przez miasto się przetaczających dość mocno przyczyniła się do całkowitej zmiany jego bryły. Otoczony kilkoma drzewami jest jednak całkiem ładny, taki klasycystyczno-barokowy miks z elementami gotyku.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Zielonogórski Rynek i ratusz.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Zielonogórski Rynek i ratusz.

W oczy rzuca się ostra wieża kościoła pw. Matki Boskiej Częstochowskiej. Niegdysiejszy zbór protestancki to największa w województwie świątynia o charakterystycznej szkieletowej zabudowie, powstała w latach 1741-1748 dla stale powiększającej się liczby luterańskich wiernych, którzy na początku XVIII wieku msze odprawiali jeszcze w jednej z sal Ratusza.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Kościół pw. Matki Boskiej Częstochowskiej.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Kościół pw. Matki Boskiej Częstochowskiej.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Jeden z placyków pomiędzy kościołem a budynkami filharmonii zielonogórskiej.

Po sąsiedzku można się przespacerować w cieniu najstarszego zabytku miasta, konkatedry pw. Św. Jadwigi Śląskiej. Początki budowli, jeszcze z XIV wieku pamiętają tylko pojedyncze jej elementy, ale monumentalna gotycka bryła i tak robi wrażenie a klasycystyczna wieża z wieków późniejszych jakoś tak nie kłuje w oczy.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Zielonogórska konkatedra.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Zielonogórska konkatedra.

Niewiele młodsza jest pobliska Wieża Łazienna oraz wciśnięte pomiędzy nowszą tkankę pozostałości po murach miejskich. Wiele po obwarowaniach miasta nie pozostało a sądząc po rozmiarach Wieży to w czasie swej świetności Zielona Góra posiadać musiała naprawdę imponujące mury.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Wieża Łazienna, najbardziej imponująca pozostałość po miejskich murach.

Te wszystkie zabytkowe budynki oglądać dziś możemy bo Zielonej Górze oszczędzony został los choćby drugiego z wielkich miast województwa, Gorzowa Wielkopolskiego, którego centrum zostało przez II Wojnę Światową, żołnierzy radzieckich i lata powojennego „przebudowywania” dość znacznie zmienione, zatracając wiele ze swej historycznej tkanki.

Choć i tutaj oczywiście, nawet niemal w samiuśkim centrum można spotkać tak eklektyczne połączenia jak wielkie powojenne bloki, neogotycki Ośrodek Doskonalenia Nauczycieli czy zrekonstruowany XIX wieczny wiatrak holenderski.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Są i takie widoki.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
A zaraz obok takie.

I jasne, nie każdy budynek doczekał się należytego traktowania, nie każdy budynek dotrwał czasów dzisiejszych, z pewnością wiele można by poprawić… ale i tak zielonogórska starówka bardzo, ale to bardzo mi się spodobała.

ODKRYJCIE ZIELONOGÓRSKIE MURALE

Na koniec barwna i zdecydowania różna kompania zielonogórskich murali, choć to tylko ułamek z tego co w mieście można znaleźć – dlatego na pewno wrócę by odkryć ich więcej. W każdym razie murale mamy takie stricte powiązane z historią miasta (np. o Wydarzeniach zielonogórskich, wielkich protestach przeciwko działaniom komunistycznych władz), żużlowe czy bardziej uniwersalne dotykające problemów ogólnoświatowych („Konsumpcjonizm” którego nazwa mówi sama za siebie). Całkiem całkiem 🙂

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Zielonogórskie murale, „Konsumpcja”..
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Zielonogórskie murale, „Matka z dzieckiem”.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Zielonogórskie murale.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Wydarzenia zielonogórskie.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Są i akcenty sportowe.

I to by było na tyle. Wrócę do Zielonej Góry nie raz bo wiele pozostało do odkrycia – bo wiecie, że miasto pod względem powierzchni zajmuje 6 miejsce w Polsce? 278 km kwadratowych to nie w kij dmuchał, trzeba czasu by zajrzeć w każdy zakamarek. A właśnie, może macie jakieś ciekawe miejsca do zaproponowania?

Miłego zwiedzania, cześć!

5 myśli na temat “Zjawiskowa Zielona Góra: pomysł na szybki wypad.

    1. Racja, tak jest zawsze najlepiej. I tu jest możliwość zwiedzania z przewodnikiem,… ale to już jest ekstra płatne (40 zł bodajże). Na miejscu można korzystać z audioprzewodników, ale chyba najlepiej zadzwonić/napisać do samego muzeum i się upewnić, że nie ma innej opcji 🙂

      Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.