Strzelin: wymagające cierpliwości, miasto granitu

Uff, wiosna i lato za nami (ok, w sumie to i pół jesieni też xd) – okres był to diablo intensywny i na pisanie czasu brakowało (a jeśli taki się znalazł to… wolałem przeznaczyć go na dobrą książkę czy nadganianie seriali, takie fakty). Jak to jesienią jednak bywa, nadchodzi ten moment kiedy z radością siadam do klawiatury i zaczynam pisać. Dużo. Na pierwszy ogień idzie ukochany Dolny Śląsk, jak co roku silnie eksplorowany. Ponownie zaglądałem tu do miejsc z dawna wymarzonych, jak i takich, które wcześniej nawet nie zbliżały się do listy „do zobaczenia”, takich, które bez zająknięcia można nazwać turystyczną petardą, jak i takich, które wystawiały człowieka na próbę. Zacznijmy w Ziębicach i Strzelinie (choć w odwrotnej kolejności), zaliczających się do grupy raczej niespodziewanych destynacji – co więcej każde z miast stoi na przeciwległym biegunie turystycznej atrakcyjności. Z jednej strony Ziębice, ocalałe z wojennej pożogi, naprawdę urokliwe, ładne, pięknie położone; z drugiej Strzelin, niemal całkowicie zniszczony podczas walk 1945, jeden z najbardziej kuriozalnych przypadków powojennej odbudowy, posiadający kilka asów w rękawie, a jednak zdający się nie wykorzystywać pełni ich potencjału. I to do miasta, któremu Wzgórza Strzelińskie zawdzięczają swą nazwę, zajrzymy najpierw. Czytaj dalej „Strzelin: wymagające cierpliwości, miasto granitu” →